Kultura aszelska

Charakterystyczne wytwory kulturowe

  • Na terenach afrykańskich:

Do przewodnich elementów inwentarza tej kultury należą pięściaki wykonywane techniką rdzeniowania, z naturalnych fragmentów skał. W fazie wczesnoaszelskiej wśród 1,5-1 mln lat temu pięściaki do wnętrza swojej formie są masywne także posiadają mocno sinusoidalną obrys pracującą. Wiąże się to z zastosowaniem techniki opartej na tzw "twardym tłuku". Fazę środkowoaszelską (1 mln-600 tys.) cechuje doskonalsza technologia obróbki narzędzi bifacjalnych również pojawienia się odłupkowych rozłupców - do wnętrza swojej pierwotnej formie. W fazie poźnoaszelskiej (600-300/200 tys.) dochodzi do nowej innowacji technologicznej, oraz to znaczy zastosowanie tzw. miękkiego tłuka wykonywanego z miękkich skał osadowych w charakterze także z fragmentów trup plus rogów. Z tych ostatnich wykonywano także utensylia pośredniczące. Dzięki tej innowacji krawędzie pięściaków aszelskich stają się z większym natężeniem regularne, tudzież w środku swej formie pięściaki stają się cieńsze. W inwentarzach kultury aszelskiej spotykać wolno z rzadka utensylia odłupkowe tj. zgrzebła plus skrobacze. W schyłkowej fazie aszelenu dochodzi do kolejnych zmian jakościowych prowadzącej do produkcji odłupków o pożądanej formie. Nowa technologia było niezmiernie niewiele wydajna. W zasadzie z jednej bryły kamiennej powstawał jeden odłupek, do którego produkcji wymagane wcześniejszy bryły o odpowiedniej łupliwości.

  • Na terenach europejskich
  1. Prowincja południowa - produkcja przemysłowa niewzruszony tej prowincji charakteryzuje się obecnością pięściaków również rozłupców ramię w ramię wielu narzędzi wykonywanych z odłupków. Na stanowiskach tej prowincji wewnątrz fazie późno aszelskiej wychwycić jest dozwolone dalsze doskonalenie techniki retuszu bifacjalnego również produkcji odłupków o wprzódy zamierzonych kształtach (tzw. technologia lewaluaska). Mimo stosowania technologii aszelskiej do produkcji narzędzi wciąż spotykane są formy archaiczne np. choppery także piki - urząd Terra Amata.
  2. Klasyczna teren - na stanowiskach należących do tej prowincji jest dozwolone uchwycić sukcesywny zanikanie pięściaków grubych z nieobrobioną podstawą. Jednocześnie zasługujący odnotowania jest górny wielkość standaryzacji kształtu pięściaków plus dążność do nadania im jako w największym stopniu symetrycznej formy. Wśród pięściaków zwykle spotykane są okazy o kształcie sercowatym oraz owalnym. Pod względem technologicznym niezwykle charakterystyczne jest pojawienie się tzw. techniki lewaluaskiej.
  3. Prowincja apenińska - na stanowiskach należących do tej prowincji artefakty aszelskie sąsiadowały z archaicznymi formami tj. choppery oznacza to przybory typu chopping tool. Poświadczona jest podobnie trwanie pięściaków, z których odsetek wykonana była z kawałków trup słoniowej. Na stanowisku Torre in Pietra (okolice Rzymu w środku pobliżu Via Aurelia) odkryto liczne pięściaki wewnątrz właściwie prymitywnej formie z nieobrobioną podstawą także przybory odłupkowe.